Kawase Hasui: Verzamelaarsgids van Japans meester van sneeuw en regen

Artiest in de schijnwerpers · 8 min leestijd · Kuriosis Studio Team, Berlijn · april 2026

Weinig kunstenaars vingen de sfeer van een besneeuwde Japanse avond, of een kustochtend, een door regen doordrenkte tempelstraat, een door de maan verlichte haven, zo precies als Kawase Hasui. Hasui werd in 1883 in Tokio geboren en maakte in vier decennia meer dan 600 houtsnede-ontwerpen. Tot op de dag van vandaag blijft zijn werk een van de meest consistent verzamelde categorieën in de Japanse kunst. Deze gids behandelt wie hij was, hoe hij werkte, waarom zijn prenten blijven aanspreken, en waar je op moet letten als je er zelf een in huis wilt halen.

Kawase Hasui is een van de meesters uit onze complete gids over Japanse wandkunst, met de stijlen, de meesters en hoe je een print voor jouw huis kiest.

Van zoon van een touwhandelaar tot levend nationaal schat

Hasui werd geboren op 18 mei 1883, in het Shiba-district van Tokio, als zoon van een familie die een touw- en garenbedrijf runde. Het bedrijf ging failliet toen hij 26 was, wat financieel rampzalig was, maar hem ook bevrijdde van een carrière waarin hij weinig interesse had. Hij had al westerse olieverfschilderkunst gestudeerd bij Saburosuke Okada, en hij wijdde zich nu volledig aan de kunst, waarna hij training volgde in nihonga (traditionele Japanse schilderkunst) bij meester Kiyokata Kaburagi. Kaburagi wees hem aanvankelijk af als een te oude leerling, maar erkende uiteindelijk zijn talent en gaf hem de naam "Hasui", wat "water dat uit een bron opwelt" betekent.

Zijn eerste houtsnede-ontwerpen werden in augustus 1918 gepubliceerd door uitgever Shozaburo Watanabe, wiens S. Watanabe Color Print Co. de motor achter de hele shin-hanga-beweging werd. De samenwerking duurde bijna 40 jaar en leverde meer dan 600 ontwerpen op, wat we nu de klassieke Hasui noemen: sfeervolle landschappen van sneeuw, regen, door de maan verlichte straten en rustige kustgezichten uit heel Japan.

De Grote Kanto-aardbeving van september 1923 verstoorde alles. Watanabes werkplaats brandde tot de grond toe af. Hasui verloor zijn huis, 188 schetsboeken, en alle houtblokken die op dat moment in productie waren. Afdrukken van vóór de aardbeving, die al bij individuele verzamelaars in de wereld waren, overleefden bij toeval, en hun zeldzaamheid is vandaag onomkeerbaar: de meeste waren al verkocht voordat het vuur de voorraad in de werkplaats verwoestte. In de maanden na de aardbeving stopte Hasui niet met werken, maar ondernam hij de langste schetsreis van zijn carrière, 102 dagen door de regio's Hokuriku, San'in en San'yo, waarbij hij nieuwe schetsboeken vulde die de basis vormden voor zijn meest geroemde latere werken.

In 1956 werd hij benoemd tot Levend Nationaal Schat (Ningen Kokuho), als eerste houtsnedekunstenaar in de Japanse geschiedenis die deze eer ontving. Aan de erkenning zat een bijzonder aspect: omdat shin-hanga de samenwerking van ontwerper, snijder en drukker vereiste, legde de overheid ook formeel het complete productieproces van de gedenkprent "Snow at Zojoji" vast, als erkenning dat alle drie de rollen essentieel waren voor de kunst. Hasui overleed op 7 november 1957, terwijl hij in het ziekenhuis lag met kanker. Zijn laatste prent, die de Gouden Zaal van Hiraizumi afbeeldt, werd vanuit zijn ziekenhuisbed voltooid. Watanabe deelde exemplaren uit tijdens de herdenkingsdienst in maart 1958.

Shin-hanga: een nieuwe prent voor een nieuwe eeuw

Om te begrijpen wat een Hasui-prent onderscheidt van eerdere Japanse houtsnedekunst, moet je shin-hanga begrijpen, de "nieuwe prenten"-beweging die hij mede vormgaf. Shin-hanga ontstond aan het begin van de twintigste eeuw als een bewuste herinterpretatie van de klassieke ukiyo-e-traditie: de collaboratieve houtsnedetechniek bleef behouden, maar er kwamen westerse ideeën bij over individuele emotionele expressie, sfeervol licht en stemming, elementen die de traditionele ukiyo-e grotendeels vermeed. Het resultaat was een oeuvre dat volledig Japans oogde, maar een emotionele directheid had die vanaf de jaren 1920 sterk aansloeg bij westerse verzamelaars.

Het productieproces zelf is eeuwenlang niet veranderd. Een ontwerper tekent de compositie. Professionele snijders snijden het ontwerp in reliëf uit kersenhouten blokken, doorgaans 10 tot 15 aparte blokken voor een veelkleurige prent, één per kleurlaag. Drukkers brengen watergebaseerde pigmenten aan en drukken moerbeipapier achtereenvolgens op elk blok, waarbij registratie-inkepingen aan de rand van het blok zorgen dat de kleuren over de lagen heen uitgelijnd blijven. Zoals gedocumenteerd door het Metropolitan Museum of Art, waren deze rollen in Watanabes werkplaats strikt gescheiden: Hasui ontwierp, Watanabes gespecialiseerde snijders sneden, en meesterdrukkers voerden de uiteindelijke afdruk uit. Hasui begeleidde de productie, maar sneed of drukte zelf niet.

Wat dit technisch interessant maakt, is hoezeer het licht en de textuur van het uiteindelijke beeld een prestatie van de drukker waren. De zachte kleurverlopen in een Hasui-lucht, de manier waarop sneeuw de gloed van een lantaarn laat vervagen, de subtiele gelaagdheid die een door regen doordrenkte straat diepte geeft, dat zijn de interpretaties van de drukker van Hasui's kleuraanduidingen op een schets. Wanneer verzamelaars een meerprijs betalen voor een eerste afdruk boven een latere herdruk, betalen ze deels voor de vaardigheid van die specifieke drukker op dat specifieke moment, iets wat achteraf niet meer terug te halen is.

Hasui's kenmerkende onderwerpen, zoals besneeuwde dorpen, regenachtige avonden, door de maan verlichte havens en kustochtenden, werden juist gekozen omdat ze de grootste sfeergerichte eisen aan het drukproces stelden. Zijn eerste ontwerp met vallende sneeuw, geïntroduceerd in 1920, vereiste dat Watanabes drukkers het probleem van wit op wit oplosten: hoe toon je diepte en beweging in sneeuw zonder deze te omlijnen? De oplossingen die werden ontwikkeld over tientallen sneeuwtaferelen, waaronder zijn iconische Geisha in the Snow, werden een van de technisch meest verfijnde delen van de hele shin-hanga-catalogus.

Hij was ook een onvermoeibare reiziger. Sterk bijziend en afhankelijk van dikke bril voor detailwerk van dichtbij, schetste Hasui ter plaatse door heel Japan, waarbij hij de kwaliteit van het licht op een haven bij zonsopgang vastlegde of de specifieke hoek van sneeuwval in een bergdorp, om de ontwerpen vervolgens met kleuraanduidingen af te maken in zijn logies. Zijn serie "Souvenirs of Travel", drie delen gepubliceerd tussen 1919 en 1929, met regionale landschappen uit heel Japan, tilde wat traditioneel een toeristisch schetsboekformaat was geweest op tot losse fine art prints en vestigde zijn vroege reputatie.

Waar verzamelaars op letten, en wat de waarde bepaalt

Het Smithsonian's National Museum of Asian Art bezit een van de twee grootste Hasui-collecties ter wereld, de nalatenschap van Robert O. Muller met enkele duizenden prenten, geschonken in 2003 en beschouwd als de belangrijkste shin-hanga-collectie wereldwijd. De andere is de collectie van de familie Watanabe. Dat twee instellingen zo'n omvang aan werk van één kunstenaar bezitten, zegt iets over hoe serieus Hasui wordt genomen op wetenschappelijk en curatorieel niveau. Zijn prenten zijn al decennia te zien op veilingen van Sotheby's en Christie's, en de markt laat een aanhoudende prijsgroei zien in alle segmenten.

Actuele prijsklassen op de markt, gebaseerd op Artelino's veilingdatabase van 2.000+ Hasui-records en resultaten van Japanse prenten bij Sotheby's:

Editietype	Gebruikelijke staat	Prijsklasse (EUR)
Postume Heisei-herdrukken (na 1957)	Wisselend	Onder €300
Vooroorlogse Showa-edities, goede staat	Goed	€1.400 – €2.800
Afdrukken uit het Taisho-tijdperk, bij leven gedrukt (1912–1926)	Uitstekend	€5.000 – €10.000
Afdrukken van vóór 1923, sneeuw-/nachtonderwerpen	Uitstekend	€30.000 – €100.000+

De hoogste categorie gaat ver boven deze cijfers uit: zijn sneeuwtafereel "Zojoji Temple in Shiba" werd in november 2024 verkocht voor £31.200 (ongeveer €36.500) bij Sotheby's Londen, en het algehele veilingrecord voor Hasui, "Tenno-ji Temple in Osaka", bracht in 2024 $109.100 (ongeveer €98.000) op bij Sotheby's. Deze uitzonderlijke resultaten weerspiegelen eerste afdrukken van iconische onderwerpen van vóór de aardbeving; de bredere markt voor prenten uit het Taisho-tijdperk blijft veel toegankelijker.

Vier factoren bepalen deze verschillen:

"A masterpiece within Hasui's oeuvre, and no other by him has received so much praise."
— Narazaki Muneshige, eerste Hasui catalogue raisonné (1979), over het Zojoji-sneeuwtafereel

Bekijk Hasui Kawase prints bij Kuriosis →

Een Hasui-prent ophangen: praktische tips

Het standaard oban-formaat dat Hasui gebruikte, ongeveer 36 × 24 cm, of 14 × 9,5 inch, is bescheiden naar westerse maatstaven. Dit waren prenten gemaakt voor privéwoningen, niet voor tentoonstellingswanden, en die intimiteit dragen ze nog steeds met zich mee. Verticale composities (een sneeuwtafereel met één figuur, een tempelpoort in een sneeuwstorm, een door lantaarns verlichte straat) werken goed in smallere ruimtes: een gang, een leeshoek, boven een bureau of bed. Horizontale composities, zoals havenochtenden zoals Morning Sea at Shiribeshi of Morning of Cape Inubo, panoramische kustlijnen, brede berglandschappen, werken goed in bredere formaten op een muur in de woonkamer of eetkamer.

Hasui's palet neigt naar koele tinten: diepe blauwgrijze luchten, bleekblauwe sneeuw, crème en okergeel in zijn warmere landschappen. Zijn prenten combineren goed met natuurlijke materialen, zoals licht hout, linnen, steen en mat pleisterwerk, en voelen ongemakkelijk naast verzadigde warme kleuren of hoogglanzende oppervlakken. Die ingetogenheid is precies het punt: zijn prenten zijn gemaakt om aanhoudende aandacht in een huiselijke omgeving te belonen, niet om zichzelf van over de kamer aan te kondigen.

Een observatie die het vermelden waard is: omdat Hasui's prenten eerder op stemming dan op verhaal zijn gebaseerd, waarbij licht, weer en seizoen het onderwerp zijn, niet gebeurtenissen of mensen, veranderen ze van karakter met het seizoen en het tijdstip van de dag. Dezelfde prent oogt anders op een grijze novemberochtend dan in zomerlicht. Die responsiviteit was bewust. Hasui ontwierp landschappen voor woningen, en dat is te merken aan hoe ze zich in de loop van de tijd gedragen.

Meer Hasui-prenten uit onze collectie:

Waarom fine art prints? De aanpak van Kuriosis

In onze studio in Berlijn produceren we alle Hasui-prenten zelf, met archiefpigmentinkt op ofwel matte fine art papier ofwel katoenen canvas, afhankelijk van het gekozen formaat. Elk bestand wordt verwerkt op de resolutie die nodig is om Hasui's subtiele kleurverlopen te behouden, de zachte sfeervolle overgangen tussen lucht en sneeuw, de gelaagde diepte die zijn nachtscènes hun kwaliteit geeft, zonder banding of posterisatie. We begonnen in 2015 met printen voor de Berlijnse kunstmarkten, en galeriekwaliteit voor eerlijke prijzen is sindsdien altijd ons vak geweest.

Onze Hasui-collectie omvat 56 ontwerpen, van bekende werken zoals Geisha in the Snow tot rustigere stukken zoals Nenokuchi Lake en Road to Nikko, landschappen die minder vaak worden gereproduceerd en juist profiteren van de nauwkeurigheid van fine art printen. Verkrijgbaar als ongelijste papieren prints, ingelijste prints met eiken of zwarte lijsten, of canvas met zwevende lijsten. Alles op bestelling geproduceerd in Berlijn.

Bronnen & verder lezen

• Metropolitan Museum of Art — Kawase Hasui, The Temple Zojoji in Shiba (1925): collectierecord met productiecontext en overzicht van de shin-hanga-beweging
• Smithsonian National Museum of Asian Art — Robert O. Muller Collection: Tsuta Marsh, Mutsu (1919), uit de serie Souvenirs of Travels
• Wikipedia — Kawase Hasui: volledige biografie, tijdlijn van zijn carrière, benoeming tot Levend Nationaal Schat, en context van zijn volledige oeuvre
• Artelino — biografie van Kawase Hasui, shin-hanga-context en analyse van de verzamelmarkt
• Artelino — veilingdatabase en prijsreferentie van Kawase Hasui (2.000+ records)

Bekijk alle Hasui Kawase prints →